Zuidwester

Het was een lang weekeinde vanwege Pinksteren en daarom besloten we naar het zuidwesten te gaan om Emma te bezoeken en bij Hans en Siranouche langs te gaan. Maar dat waren wel even 1,800 km in een paar daagjes.
Daarom vertrokken we al op vrijdagavond naar Argenton-sur-Creuse, een stadje waar we wel vaker in het Hotel Le Cheval Noir hebben geslapen en bij de Auberge La Place een glas hebben gedronken. Ook was er een relatief goedkoop tankstation op zaterdag ochtend. We reden voornamelijk door de regen maar eenmaal bij Emma in de Ariège was het zonnig weer en we hebben in Mirepoix geluncht en boodschappen gedaan als we wat kleine hand en span diensten gedaan in haar huis.
Op zondag zijn we met haar auto, gewassen en met opgepompte banden na wat maanden stil te hebben gestaan, naar Camon gegaan waar een rozenfeest was. Het was wel leuk en mooi weer. In dichtbij gelegen Chalabre was het restaurant vol en terug in Mirepoix vonden we pas plek bij het derde adres (Brasserie Saint Maurice, best aardig).

Er was een rommelmarkt onder de Arcades van het stadje.
Maandag was het weer tijd voor de terug tocht. Naar Hans en Sira roe was het weer redelijk en we hebben er een gezellige lunchstop gemaakt. De nieuwe tegels rond het zwembad zijn bijna klaar, dat wordt mooi voor het seizoen. De honden blijven enorme aandachtstrekkers die niet goed (willen) luisteren, terwijl de katten buiten constant tussen je benen lopen.
Daarna werd het wild water rijden, maar de auto kon er goed tegen. Het navigatie systeem gooide ons in de buurt van Parijs van de normale route af – vanwege files – en we reden rustig door een landelijk landschap naar de A86 tunnel en naar ons huis. De Indiër was dicht dus kreeg de pizzaboer onze klandizie.

marcel, 21-05-13

---

Wervelwind

We hadden op woensdag en donderdag vrij vanwege bevrijdingsdag en dodenherdenking. Maartje moest op vrijdag werken anders hadden we er een lang weekend van gemaakt in het zuiden.
Nu waren we op woensdag wat naar de stad gegaan en op donderdag was er een BBQ bij Jimmy en Anita waar we weer een aantal goede kennissen ontmoetten en heerlijk hebben gegeten en gezongen.
Vrijdagavond zijn we met Stanneke en Frédéric naar de Foire de Paris gegaan, een supergrote huishoudbeurs bij de Porte de Versailles. We hebben ons tot de gastronomie hal beperkt, en daar hadden we al tijd te kort.
We zagen bekenden van Domaine Debray – Bourgogne wijn geproefd en besteld – Mémé de Quercy die in de buurt van Hans en Siranouche zitten en een stand van Chateau Lagrezette, wijn uit Cahors.
We aten met Auvergne worst en Aligot, later een ijsje, en toen met de tram naar huis (dat wil zeggen, tot La Défense en daarna met de RER naar Saint Germain).

Zaterdag stond een beetje in het teken van bijkomen en de postbode afwachten. Daarna hebben we in de Britse pub geluncht, weer wat rond gelopen en 's avonds kippensoep gegeten.
Op zondag zijn we na de markt door het bos van Saint Germain naar het Pavillon La Muette gelopen, een tocht van bijna drie uur die eindigde bij het station van Maisons Laffitte waarvan uit we de bus naar huis namen.

marcel, 12-05-13

---

Weekeinde met Martine

Maartje's moeder was op bezoek. Ze was op vrijdag aangekomen met de trein. Ik sliep op een matrasje in de studeerkamer, want we wonen wat kleiner dan voorheen.
Op zaterdag namen we de auto om naar Rambouillet te gaan waar een markt was van boeren-producenten van vlees, gevogelte en andere specialiteiten en we hebben er gegeten met een stuk everzwijn op brood. We gingen met kilo's aan vlees en gevogelte naar huis, de vriezer is vol.

Daarna naar Versailles. De paleistuinen vroegen een groot bedrag omdat er muziek zou zijn bij de fonteinen, dus we zijn naar een andere tuin gegaan, die van de Potager du Roi; de groentetuin.
Op zondag bleven we in ons stadje, met de markt, lunch in Café de l'Industrie en ons park. Het was geweldig mooi weer. Maandag, met regen, hebben we haar weer op de trein gezet.

marcel, 08-05-13

---

Chevauchée

Dat is het Franse woord voor wanneer de (Engelse) prinsen op hun paarden een inval deden in het land en plunderden. Ons weekend leek er een beetje op, alleen was het met een hoog PK auto en we hebben keurig betaald....
op zaterdag vertrokken vroeg naar Dieppe waar Fons en Emilie met de camper waren aangekomen. We hebben vis en vlees op de markt gekocht (een echte kip die stevige poten bleek te hebben en waar we twee dagen over deden, wat eendenpootjes) en we hebben comme d'hab gegeten bij Le Turbot.
Daarna gingen we op bezoek bij de Ferme de Grémonval – waarvan de boer laatst in ons stadje was met goed vlees van zijn eigen beesten. We vonden de boerderij aan het einde van een lang modderpad, tegen een bos aan, dus de 4x4 kwam handig van pas.
Een grote hond stond op ons te wachten en de blaffen maar na wat vriendelijke woorden kwam hij naar ons toe lopen met een kwispelende staart. Zijn vrouwtje was er wel maar de man, en het vlees, waren op een lokale markt.
We hebben daar rondgelopen om naar de herten en everzwijnen en koeien te kijken en zijn daarna doorgereden naar Neufchatel-en-Bray, bekend van de kleine kaasjes in hart vorm, waar een Middeleeuwse markt was. Er waren veel mensen in kostuum en er waren wat ambachtslieden te zien (waaronder een beul/folteraar). En de vleesboer.

Daarna hebben we onze vrienden weer naar Dieppe gebracht en zijn we naar huis gereden.
De volgende dag, na de markt, gingen we naar de ouders van Sabine in Chambourcy waar een grote lunch zou zijn met muziek. Het was een grote villa met tuin en zwembad maar de tafel stond in de kelder waar het kouder was. Jimmy en Anita speelde, allerlei vrienden kwamen langs, de 'tripes' waren niet goed meer maar met salade, inktvis, schapen ragout en Neufchatel kaasjes kwam het wel goed. Ik was met de auto dus geen wijn, de anderen hadden geen problemen met drinken en rijden....
Maandag was Maartje dag. Ze moest werken maar kwam wat vroeger thuis en ik had een maaltijd gemaakt van St Jakobsschelpen (uit Dieppe) en kwartelspiesjes van de markt.

marcel, 25-04-13

---

Voorjaar in het zuiden

We zijn dit weekeinde naar het zuiden gereden want het zou eindelijk voorjaar worden. Maartje kon de vrijdag van kantoor weg en omdat ze waarschijnlijk geen van de 'ponts' in Mei kan nemen (bruggetjes tussen feestdagen en weekeinde) hebben we maar de kans gegrepen die we hadden.
Even Hans en Siranouche opgeschrikt met slechts 24-uur waarschuwing maar we wisten het zelf daarvoor ook nog niet. De rit heen was 'interessant' met vele zware regenbuien maar de auto hield zich kraniger dan de bestuurder die soms wel erg veel spray van vrachtwagens over de voorruit heen kreeg. Zijwind heeft niet veel effect op de auto en de Q5 corrigeert de balans automatisch, lijkt het wel.
De zaterdag was het inderdaad redelijk weer en we hebben gezamenlijk in de tuin gewerkt aan het wieden van een terras voor de kleine gîte terwijl Hans beton aan het storten en leggen was voor tegels rond om het zwembad.
Ik heb ook in de ochtend gerend, slechts een paar kilometer en langs het riviertje was het nog nat dat ik maar liep om niet in de modder te vallen.
Omhoog rennen aan het einde was ook tamelijk zwaar maar ik heb mijn uurtje sport gedaan in de prille ochtend en daarna, met het wieden, ook wel wat calorieën gespendeerd.
In de avonden hebben we lekker gegeten en gedronken en gepraat, en televisie gekeken en verder gepraat, kortom, gezellig.
Op zondagmiddag terug in blakende zon, de auto deed er een half uur korter over dan de planner had aangegeven bij het vertrek, ondanks een stop. Maar die voorsprong raakten we in de files bij Parijs weer kwijt, ook omdat ik te vroeg een afslag nam waardoor we wel twee keer door de péage tunnel zijn gereden. Ze zullen wel denken bij Vinci, vinden de mensen de tunnel zo leuk dat ze het tweemaal doen? Het was nog lekker in de avond, we hebben op het terras van de Indiër gegeten en hebben daarna nog meegeluisterd met de pub-quiz in The Bitter End.

marcel, 15-04-13

---

Paashaas

Ja het was leuk met Pasen in Nederland te zijn. Er was zelfs wat zon om de late sneeuw te doen verdwijnen.
We waren eerst gezellig in Son, waar in de avond ook mijn broer en zijn vriendin langs kwamen, en daarna bij Stephanie en Wiel in Heerlen. Richard en Anique waren er ook met met hun kinderen. We hebben Cor en Martine naar Meerssen gebracht en op zondag gewandeld rond de Cranenwijer en kasteel Erenstein. We hebben ook getankt in Duitsland vanwege het prijsverschil.
Terug thuis begon Maartje op een nieuwe afdeling – ze had daar al eens kort een vervanging gedaan maar nu heeft ze haar eigen plek – en hoorden we op woensdag dat mijn neefje Ivo en zijn vriendin Nina een zoontje hebben; Levi.

marcel, 04-04-13

---

Volle agenda

Een week gaat snel voorbij als je het druk hebt. Met een kascommissie lunch, algemene vergadering van de Nederlandse vereniging en de lancering van een boek door een oud-collega, kwamen we een paar avonden tamelijk laat thuis.
In het weekeinde was er de gastronomie en wijn markt in de Manège naast ons complex. We hebben er een boer ontmoet die zelf zijn vlees verkoopt (kalf, lam, everzwijn) en die een boerderij heeft die niet ver van Dieppe vandaan ligt waar we wel eens vis halen.
Onze oude bekende Christian Morin was er met zijn wijn uit Chitry en we hebben Domaine Debray ontdekt waar we wat rode Bourgogne wijn hebben gekocht die we pas over twee jaar kunnen drinken. Daarom hebben we de Vosne Romanee van 66 euro per fles maar even laten liggen (bij de stand, niet in onze kelder).
In Café l'Industrie hadden ze op zaterdag een heerlijke feuilleté van ris de veau (kalfszwezerik) en in de avond, onverwacht, werden we uitgenodigd bij Anita en Jimmy waar Fréderique en Sophie met twee kinderen waren. Buurvrouw Dolly was er ook en Anita had spare ribs gemaakt.
Op zondag, markt en lezen!

marcel, 26-03-13

---

Storm in Dieppe

We hadden een afspraak gemaakt met een collega van Maartje om met haar naar de vismarkt te gaan in Dieppe. Gedurende de week zag het er naar uit dat ons plan in het water vier, of liever gezegd; in de sneeuw. Dieppe maakte het televisie journaal in Frankrijk en Nederland (en wellicht elders) vanwege de vele sneeuw.
Maar op donderdag begon het te smelten dus ons plan was weer op de rails. Tot dat op vrijdag avond de collega afmeldde wegens ziekte.
We zijn op zaterdag wat later opgestaan dan eerst de bedoeling was en zijn toen toch naar Dieppe gereden. De vissers waren al aan het opruimen want we waren er na twaalven, maar de andere markt was nog in volle gang, ondanks de regen en hevige wind. Tong, kabeljauw en een zeebaars plus een Neufchatel kaasje en rauwmelkse Camembert.
We namen de lunch in Le Turbot. Naast ons zat een echtpaar dat, voordat ze vertrokken, Maartje de rest van hun witte wijn aanbood. Ze wonen in Rouen, komen graag in Nederland (Enkhuizen, Volendam, Dordrecht, willen nog naar Friesland en Groningen) en ze konden ons een restaurant aanbevelen in Fécamp (Nounoutte).
Onze tocht langs het kiezelstrand werd een beetje verwaaid. De auto had niet echt last van wind op de wegen.

marcel, 18-03-13

---

Een herkennismaking met de Colibri

Tegen alle voorspellingen in was het zaterdag, 9 maart, een buitengewoon mooie, zonnige en milde bijna eerste lentedag. We besloten een beetje op de bonnefooi naar Paris te gaan en pas toen we er bijna waren besloten we om naar Montmartre te gaan.
Ik stelde voor om naar de Bar à Vin Le Colibri te gaan. We waren er in het verleden, toen we nog in rue Chabrol, woonden een paar keer geweest en wilden het opnieuw proberen. We waren benieuwd of het nog steeds goed was. Want soms wil het gebeuren dat een restootje van eigenaar verandert, of een andere kok heeft of heel simpel gezegd totaal veranderd is.
Bij binnenkomst voelde het meteen goed en vertrouwd aan. We kregen een tafeltje naast twee oudere dames. We raakten met hen in gesprek, of eigenlijk waren zij het die met ons begonnen te praten. De oudste dame was 91 jaar en bekend als een ‘titi’ dat is een liefkoosnaampje voor iemand die geboren en getogen is op Montmartre. Bij het weggaan omhelsde ze me.
De andere dame was een twintigtal jaren jonger. Zij raadde aan om bij haar zoon langs te gaan die boekenwinkel Au Pied de la Lettre runt aan de voet van de funiculair. Natuurlijk zijn we er naar toegegaan en heeft Marcel er een boek gekocht, hoe kan het ook anders. Het heet 'On va le dire comme ça' en is een soort woordenboek van Franse uitdrukkingen, zoals 's'accrocher à son slip' (je onderboek goed vast houden) als je ergens je best voor moet doen.

Varinia, een vriendin en OECD collega, nodigde ons uit voor een etentje bij haar thuis in haar nieuwe appartement. De uitnodiging viel ook samen met een bezoek van Yih aan Parijs. Ja het klopt, volgers van onze website zijn deze twee namen al meerdere keren tegengekomen. Samen met hen vormden wij de ‘dinner club’.
Varinia’s appartement kun je omschrijven als typisch Parijs: hoge plafonds, parketvloer en met uitzicht op het bovenste gedeelte van de Eiffeltoren en de Tour Montparnasse. Ze had een stoofschotel gemaakt, een navarin d’agneau. Gevolgd door een assortiment kazen en een chocolade cake.
Wij verzorgden de wijn: een Chateau La Grezette uit Cahors, en als apéro champagne. Het was als vanouds. Tegen elven zijn we richting het Charles de Gaulle/Étoile RER station gegaan, met de bus, lekker snel. We waren net voor middernacht weer in StG waar we als afsluiting een biertje hebben gedronken op een overdekt terras. Want het was een heerlijke milde avond, voordat de winterse buien ons onaangenaam verrasten op maandag.

maartje, 13-03-13

---

Afstanden maken

Het was een beetje druk de afgelopen dagen. Verleden weekeinde zijn we naar Meerssen en Son gegaan om de moeder van Maartje te helpen verhuizen naar een kleinere flat in Meerssen, niet ver van de bejaardenwoning waar haar man verpleegd wordt.
Op vrijdagmiddag waren we al naar Mons gegaan dus we waren er al vroeg op zaterdag bij. De familie met aanhang was er en met twee bestelbussen hebben we de verhuizing in een dag gedaan – nadat Wiel, Stephanie, Richard en Anique wel wat voorbereidend werk hadden gemaakt.
Die avond in Son, omdat er bij Hille en Truus nog wel een slaapplaats was en ik ze ook de auto wilde laten zien. De volgende ochtend lag de auto onder een laag sneeuw.

Op zondag weer naar Meerssen om dozen uit te laden en elektra te installeren, friet met de kindjes te eten en in de middag naar Parijs. De week daarna zijn we naar Saint-Valéry-sur-Somme gereden. Het was er grijs maar toch leuk, we hebben vissoep gegeten en mosselen en wulken gekocht. De auto is nu over de tweeduizend km heen, heeft een hogedruk spuit beurt gehad en rijdt inderdaad feller als hij in de sportstand staat. Maartje vindt de indicatie van de hoogte boven zee wel boeiend tijdens het rijden.
Op zondag naar de markt en een grote wandeling in licht zonnig weer. De bordjes voor de Paris-Nice wielerronde, die op Maandag vanuit Saint-Germain-en-Laye zou starten, stonden al klaar. Het is rustig in het dorp vanwege de voorjaarsvakantie, ook de gardienne is weg met haar man en de honden. Alleen bij de school zijn ze vergeten de bel uit te zetten die het begin en einde van de klas aangeeft.

marcel, 04-03-13

---

Normandië

Hoe een klein plan een groot avontuur kan worden.
We wilden de nieuwe auto weer een grote afstand laten rijden en Maartje wilde een abdij zien in de buurt van Rouen uit de tijd dat Normandië onder een Engelse koning viel, vanwege de boeken die ze aan het lezen is.
Die abdij ligt bij Bec-Hellouin. Een vriendin van ons, Anita, houdt ook van die boeken en we vroegen of ze zin had mee te gaan. Ja dat hadden ze wel.
Maar dan konden we ook het dorpje bezoeken waar ze eigenlijk een huis zouden willen kopen voor hun pensioen. En dat is niet ver van andere vrienden vandaan waar we wellicht konden slapen. Dus het werd een weekeind programma met vier mensen en een kleine hond plus grote gitaar in de wagen en de bak vol met koffers en tassen.
Daar komt bij dat die vrienden een gîte hebben naast hun huis en de deal tussen die twee vriendenparen was – jullie verzorgen het eten en wij leveren de slaapplaats. Nu hebben onze vrienden de kookkunsten van Maître Marcel op zitten hemelen, met in het achterhoofd de gedachte dat ik iets voor het cateringbedrijf van die vrienden in Parijs kon doen, dus ik werd geacht te koken. Let op, zeiden ze, hij heeft wel een cateringbedrijf maar z'n eigen keuken is klein en karig uitgerust. Dus er ging ook een krat mee met wat messen, een wok, zonnebloem olie, sambal en Indonesische kruiden want ik had bedacht om deze Fransen met een kip saté te verrassen.
De reis ging voorspoedig, zei het met veel mist omdat we langs rivieren reden. Ik heb pas later gevonden hoe ik mijn mist lampen aan kon doen dus ik heb een tijdje niet correct zichtbaar op de snelweg gereden...We gingen via Elbeuf (verbastering van het Engelse elbow want het ligt in een kronkel van de Seine die er op de kaart uitziet als een elleboog). We hebben een schip gezien toen we vlak langs de rivier stil stonden – sanitaire stop – maar voor de rest was het een dikke deken.
Uiteindelijk bij Bec-Hellouin aangekomen was de mist opgetrokken. Het is een grote en fraaie abdij, er was een dienst gaande maar we zijn buiten gebleven. Een aantal monniken van deze abdij zijn naar hoge posities in de Engelse kerk geroepen (het was in de Middeleeuwen nog geen kerk van Engeland), omdat Willem de Veroveraar zijn vertrouwelingen op sleutelposities in Engeland wou hebben (in 1070 werd de abt Lanfranc de bisschop van Canterbury).

De abdij werd in 1034 gesticht maar tijdens de honderdjarige oorlog en later de religieuze oorlog werden de gebouwen vernietigd. Wat er nu staat werd in ongeveer 1650 hersteld door reformisten. Maar ook dat werd beschadigd tijdens de revolutie waarna de abdij in 1800 werd gebruikt als paardenstal voor het leger en als een voorraad bouwstenen. Pas na de tweede wereld oorlog kwamen er monniken terug in Bec.
Na ons bezoek gingen we naar Pont Audemer, een interessant oud Normandisch dorpje met modernere gebouwen. We aten in de Bar des Sports, met een menu voor 10 euro, en zijn rond het meer gaan rijden (modder proeven en steile hellingen voor de 4x4) en lopen voordat we boodschappen deden voor het diner en naar de andere vrienden gingen.
Frédéric en Sophie wonen in Torduet, bij Orbec, met vier kinderen, drie katten en een herdershond, Eden. Het is op het platteland, nog net in Calvados en niet ver van de grens met de Eure.
Het zijn hele hartelijke mensen. Sophie was met de meiden (de jongen was er niet) naar het zwembad in Liseux, maar dat bleek gesloten. We kwamen ze in hun auto tegen toen we aan het wandelen waren. Ambre, de jongste, was vol met energie en liep met ons terug naar huis en, later, wilde helpen in de keuken.
De keuken was klein en gebrekkig. De kraan was stuk, als je een kastje open deed dan kon er iets uit vallen etc. Maar ondanks dat, en onderwijl pedagogische begeleiding gevend aan mijn zelfbenoemde zevenjarige keuken hulp, heb ik een maal op tafel kunnen zetten voor acht personen.
Foie gras vooraf (nog over van Mémé de Quercy in de beurt van Hans en Siranouche), toen een salade van witlof, eikenbladsla, appel, komkommer en Blue de Bresse kaas – met een Ponzu citroen/soja saus – en daarna kipsaté zonder stokjes, rijst geel gemaakt met kurkuma, ananas en sperziebonen met aparte sambal er bij. Er werd twee maal opgeschept. Er was wat kaas en koekjes na.
De volgende ochtend, na een gezellig ontbijt, vertrokken we weer naar Bernay om daar de abdij te zien. Maar die was dicht. We hebben een broodje gegeten en zijn toen over de nationale weg – dus niet de péage – via Evreux naar huis gereden. Een mooi weekeinde.

marcel, 18-02-13

---

Onder de mensen

Het was een drukke week en we hadden zin in het weekeinde. Na een beetje uitslapen op zaterdag vertrokken we naar de stad omdat een goede kennis, Alexandra, daar wat van haar eigengemaakte sieraden liet zien in het Mexicaanse restaurant van haar zuster, naast het Gare Montparnasse.
Er waren ook andere mensen met kraampjes, waaronder Ingrid Paillet die Mexicaanse ingrediënten verkoopt via haar website.
Desirée, de zus, van het restaurant Casa Palenque, had Tamales gemaakt – een soort van mais couscous met een vulling in een maiskolf vel gewikkeld, met bruine bonen en guacamole. Palenque is een Maya stad in de Chiapas regio van Mexico.
Maartje nam de pikante kip vulling en ik nam de Moles. Ik had daar wel van gehoord maar heb het nog nooit gegegeten. Het is van cacao bonen maar smaakt niet als chocolade omdat er geen suiker aan is toegevoegd; het is dus bitter, en lekker.
Ingrid verkoopt ook cactusvlees, hetgeen goed schijnt te zijn om je cholesterol gehalte terug te brengen. Ik zal het eens uit proberen. We zijn daarna door Parijs gelopen van Montparnasse naar Les Halles via de Pont des Artistes dat helemaal vol hangt met de 'love locks' – verliefde stelletjes schrijven hun naam er op, klinken het aan de brug vast en gooien de sleutel weg. De plaatselijke bouquenistes en immigranten-water verkopers hebben nu zelfs slotjes in hun assortiment.

Terug in Saint-Germain hadden we naar een kattententoonstelling kunnen gaan in de Manège Royale naast ons gebouw. Maar we wilden geen geld uit geven om poezen te zien.
In de avond kwamen Jimmy en Anita ons halen om naar Poissy te gaan waar Yves en Sandrine een etentje met muziek avond hadden georganiseerd. Er waren een dozijn mensen, sommigen kenden we al, en er werd uitgebreid muziek gemaakt, gezongen en ook wat gedronken. Yves maakte een Mojito, ik heb er maar een gehad maar denk toch dat het z'n sporen heeft achter gelaten.

Rozenn en Armel Dupas zijn Bretonse jonge mensen die met de scooter waren gekomen uit Montreuil. Hij speelt keyboards in de band van Sandra Nkaké. Gedurende de avond zat hij aan de piano (ik ook), de drums en de basgitaar.

Het was tegen vieren toen we thuis kwamen. Op zondag hebben we de markt gemist, maar het was toch maar een koude en natte dag. We hebben wel wat rond gelopen en een Donner Kebab gegeten. We wisten toen nog niet dat het ons avondeten zou worden, maar het was lekker voor vijf euro.

marcel, 10-02-13

---

Tochtje naar Dieppe

Het was zo ver. We hebben onze eerste echte rit in de nieuwe auto gemaakt en zijn naar Dieppe gereden. Dat betekende in Saint-Germain-en-Laye door een smalle tunnel heen; we hadden het kunnen vermijden maar uiteindelijk moet het toch dus doorbijten en langzaam rijden. Bij Carrefour hebben we de tank vol gegooid (75 liter kan er in, de auto was met een halve tank afgeleverd) en daar zag de directeur van de Nederlandse afdeling van het Lycée International Maartje staan en groette haar en maakte commentaar op de auto. Dus dat nieuwtje zal nu wel in de Nederlandse gemeenschap van ons dorp de ronde maken.
Het is een automaat, dus je geeft gas en remt maar voor de rest niets – je kunt wel ingrijpen door op of neer te schakelen – en het heeft een vierwielaandrijving waardoor je spatzuiver door bochten gaat zelfs wanneer het niet nat of glad is. De auto is zwaar, dus ik kreeg geen ruk op het stuur wanneer we langs een vrachtwagen reden en omdat je hoger zit had ik ook minder last van de “spray” van vrachtwagens in de regen. Maar het rijdt licht, je voelt niet aan het stuur dat de auto de helft zwaarder is dan de Golf.
De navigatie was in het Nederlands en dat was een beetje bekakte dames stem uit noord Limburg of zo. Dat was op zich geen probleem maar bij het uitspreken van Franse stadsnamen klonk het af en toe “bizar”. Terug reden we in het Frans en dat was beter.
Er zit een telefoonaansluiting in voor Google Maps enzovoort maar met mijn Mobicarte kon ik wel bellen maar had ik geen data verbinding. De motor hoor je amper en klinkt zwaarder dan de Golf omdat deze Q5 relatief lage toeren draait (zo'n 2,000 rpm) vanwege de acht versnellingen en bij 70 km/uur al in die achtste versnelling zit. Je kunt ook opdrachten geven met je stem om de radio te veranderen of de navigatie aan te passen. Ze begreep me niet, na twee keer niet begrijpen zei ze; "Heeft U hulp nodig?"
Een open dak betekent leuk uitzicht ook wanneer het dak dicht is, grote zijspiegels voor goed zicht, en een adaptive cruise control dat je op een gegeven snelheid houdt met een radarwaarschuwing voor de afstand naar de auto voor je. Er is ook een radar voor het parkeren en een achteruitrijcamera (die je wel aan moet zetten want dat gaat niet automatisch).

In Dieppe zijn we naar de markt gegaan, de visserskraampjes op de kade werden al opgeruimd (na 12 uur) maar op de markt kochten we schol voor vier euro de kilo (in Saint Germain 7.95 euro) en een Reo camembert voor 3.20 (op de markt hier kost het 5.20). De lunch bij Le Turbot was goed, lekker en ook niet duur en daarna weer terug naar Saint-Germain.
“U bent aangekomen in de straat van bestemming, Place Royale,” zei ze in het Frans. Terwijl de Nederlandse dame de gebiedende vorm gebruikte (ga naar links) is de Franse wat hoffelijker (Veuillez quitter la rotonde au troisième sortie). De auto staat nu weer beneden, wat smeriger dan daarvoor.

Op zondag gingen we naar onze plaatselijke markt, voor eieren en wat groenten, en we hebben geluncht bij Café de l'Industrie. Die hebben nu een 'app' voor Apple en Android zodat je hun menu kunt zien en kan reserveren; modern! Het eten was ouderwets goed. Ik had een stukje vlees van Aubrac, dat is het kleinste en goedkoopste formaat dat via pavé, faux-filet en entrecote uiteindelijk naar een cote de bœuf van zo'n 350 gram gaat. Daarbij geen frites maar sperziebonen. Een heleboel bonen. Maartje had de cheeseburger met frieten. Als toetje een crêpe want op zaterdag was het Chandeleur (een heidens feest van de kandelaars dat nu een pannenkoekfeest is.
Op de terugweg zagen we dat in de oude AD garage nu een bakkersboetiek is gekomen van Gontran Cherrier. Net zoals Eric Kayser is dat een “ster” in het broodvak met winkels in binnen- en buitenland. Nu dus in ons dorp met een broodzaak en lunchroom. Het zag er mooi en gelikt uit. Er is alleen nog een lantarenpaal voor de winkel met een reclame voor Esso olie dat doet herinneren aan de voormalige garage.

marcel, 03-02-13