De dagen korten en de spanning stijgt

Over minder dan drie weken komen de verhuizers en komt er een eind aan ons mondaine leven in StG en Parijs. Ik noem het mondaine want zo voelt het.

Okay, noem het gevoelsmatig maar je moet de waarheid onder ogen zien. Geen Parijs on your doorstep, geen bistro’s, geen Louvre, geen terrasjes pikken op zwoele Parijse avonden, geen gelegenheden om mijn Agnès b kleding te dragen.

stg

Wat krijgen we ervoor terug?

Heel veel. Schone luchten, een heerlijk groot huis met tuin, schitterende natuur, geen lawaaierige buren, de intimiteit van een dorpsgemeenschap, op een uurtje rijden van de Méditerranée. Het levensonderhoud is ook goedkoper.

Wij zijn omringd door cultuur, niet in musea, de hele omgeving en departement zijn één baken van cultuur. 

We hebben de afgelopen maanden onze tijd verdeeld tussen StG en Lagarde. Met de nadruk op Lagarde. Veel tijd en geld gestoken in het leefbaar en gezellig maken van ons huis. Er zijn tijden geweest dat ik het niet helemaal zag zitten. En dan doel ik op de grote uitgaven om de keuken en badkamer te (laten) renoveren. Marcel argumenteerde steeds dat het geen weggegooid geld was. Dit huis is van ons en we kunnen er mee doen wat we willen, en we hoeven geen huur te betalen.

Dus op 29 september is het au revoir Saint-Germain-en-Laye en a happy new beginning in Lagarde.

lagachat

Hete leerzame dagen

Vorige week donderdag, 4 augustus, kwam Eric Garcia met zijn team, de badkamer installeren. En daarmee bedoel ik de inloopdouche, de dubbele wastafel, het betegelen van de wanden en het opnieuw plaatsen van de wc. Voor de tegels hebben we de ‘ klassieke’  Parijze metrotegels gekozen. Helemaal effen wit, geen zwarte randen. 

Vrijdag was de wastafel gebruiksklaar. Vandaag, maandag 8 augustus, was het Garcia team om 08.30 paraat. Om 10.00 uur hoorden we water lekken in de keuken. Een lekkage bij de afvoer van eerder genoemd meubel. Au secours! Inmiddels is dat probleem opgelost. Er is een gat gemaakt in de keukenmuur, jawel, de muur die ik een maand geleden zo mooi geverfd had…..

Terug naar de installatie van de douche. De bak ligt stevig EN waterpas. Het metselwerk vordert gestaag.

Een oud huis, van meer dan 200 jaar oud, vraagt andere aandacht dan een spiksplinter nieuw huis. Ook daar kan een lekkage ontstaan, natuurlijk, maar minder snel….. In ieder geval, Eric Garcia en zijn equipe, zijn professionals en weten wat ze doen. Amen!

Wat hebben we verder zoal gedaan? Marcel’s werk voor Blue Heron gaat, tussen het installeren van stopcontacten, een vliegenscherm in de keuken, het aanleggen van elektra kabels voor de plafondverlichting in de badkamer en lekker koken in de grote keuken, door. Dank je wel!

De oogsttijd is aangebroken in de tuin. Pruimen, pruimen en nog meer pruimen plukken en rapen. De mirabellen zijn op eau de vie gezet, de quetschen zijn verwerkt in chutneys en ook ingemaakt. De buren hebben een paar kilo gekregen en ook Eric Garcia is verblijd. Maar er is nog geen eind in zicht. Ook de vijgen rijpen om maar te zwijgen over de stoofpeertjes en granny smith appels. 

En tegelijkertijd is het volop zomer. Een gemiddelde temperatuur van zo’n 30 graden. We houden het huis koel, sluiten de ramen. Eten de warme hoofdmaaltijd ’s-middags. ’s-Avonds boulen we met kennissen uit het dorp. En bewonderen we de heldere sterrenhemel. bathaug3

artijul27-1

Van hot naar haar

Het is een tijdje stil geweest. Niet omdat er niets te schrijven viel maar ik had geen tijd. En mijn hoofd stond naar andere dingen.

We hebben sinds mijn laatste verhaaltje meer dan 1600 km gereden. Van het noorden naar het zuiden en vice-versa. We wonen officieel nog steeds in StG maar er is veel te doen in Lagarde, voordat de verhuiswagen eind september komt voorrijden. Een andere reden waarom we relatief gezien meer tijd in Lagarde doorbrengen: we hebben hier veel meer leefruimte dan in ons appartement in de Yvelines. Begrijp me niet verkeerd. We hebben er vijf jaar lang heerlijk gewoond met een onovertroffen uitzicht dat moeilijk te evenaren is. Zelfs met de Pyreneeën als uitzicht hier. Er is tenslotte maar één Eiffeltoren die ons elke dag toescheen. 

Lagarde sluit ons steeds meer in haar armen. En het Occitaans dat hier gesproken wordt is steeds makkelijker te volgen. Marcel betrapte me er recentelijk op dat ik sommige woorden in het plaatselijke accent uitsprak. 

Het huis begint steeds meer ‘ons thuis’ te worden. Het fornuis en de afzuigkap zijn geïnstalleerd en de anti-spatwand is nu ook bevestigd op de `niet-waterpas` muur. Je moet je voorstellen, je koopt een rvs spatwand van 150 x 50 cm. Op de achterkant zijn plakstrepen bevestigd voor een ‘ easy’ installeren. Maar dat geldt alleen voor een rechte muur. En tja, daar ontbreekt het hier aan. Marcel heeft het probleem op een praktische manier opgelost. Bravo. 

Nu ik dit schrijf wordt de badkamer onder handen genomen, renovatie is een ander woord. De badkuip wordt vervangen door een inloopdouche. Er komt een dubbele wastafelmeubel. Ook nieuwe muren en een verlaagd plafond. En een nieuwe vloerbedekking. We leven sinds een week `badloos`. We douchen bij de buren en bij onze goede kennissen Tony en Sheila Bathurst, die om de hoek wonen. Andere kennissen hebben hun badkamer ook aangeboden, maar dat is verder lopen. 

Op naar de volgende fase.

Maartje

artijul27-2

Marcel kookt op het nieuwe fornuis

Bezoek aan veilinghuis Drouot op 4 juni 2016

Wat is een veilinghuis? De eerste gedachten zijn de luxe namen zoals Christie`s en Sotheby`s, de Engelse huizen.

Parijs heeft Drouot http://www.drouot.com.

De Nederlandse Vereniging had een bezoek met gids georganiseerd op 4 juni. We werden ontvangen om 14.30 aan 12, rue Drouot, met een uitgebreide toelichting op wie wat doet bij Drouot. Na deze theoretische inleiding werden we `losgelaten` in het Huis. We bezochten de kijkruimtes met o.a. Hermès. Het principe is redelijk eenvoudig. Je kijkt in de catalogus welk voorwerp je interessant vindt en vergelijkt het met de startprijs. De verkoopruimten zijn ook gratis toegankelijk. Je hoeft niet daadwerkelijk in de zaal te zitten. Je kunt van te voren een bod schriftelijk indienen, je kunt telefonisch bieden of zelfs via het internet. Houdt er wel rekening mee dat de prijs die jij hebt geboden, niet de daadwerkelijke prijs is. Er komt nog een toeslag bovenop. 

Ik heb met een verlekkerde blik naar een Hermès tas gekeken. Uiteindelijk de tas aan me voorbij laten gaan. We moeten tenslotte nog behoorlijk investeren in ons huis in de Ariège. 

DSCN6522

boekenbal

Le Boekenbal

Is er een nieuwe traditie geboren? In navolging van het Boekenbal dat elk jaar in Amsterdam plaatsvindt heeft Parijs nu ook Le Boekenbal.

Het bal vond plaats op 2 juni, in de residentie van de ambassadeur. Dress code: zwarte stropdas/feestelijke kledij. In andere woorden: smoking voor de heren.

Sommige heren namen de woorden `zwarte stropdas` wel erg letterlijk. Dus mooi pak met een zwarte das. Marcel zag er in zijn smoking pico bello uit. Ik droeg een van mijn geliefde Cora Kemperman creaties.

De bekende Vlaamse schrijver en theaterman Tom Lanoye droeg voor uit eigen werk, het muzikale gedeelte werd verzorgd door de Milky Way Swing Band.

Het slechte weer was een spelbreker, we konden jammer genoeg niet genieten van de hele mooie tuin. In al deze jaren dat we hier wonen hebben we een grote vrienden/kennissenkring opgebouwd. Het `heee hallo, jij ook hier`; en `hoe gaat het met je` waren niet van de lucht. We hebben later met Tom Lanoye gepraat over Europa, Brexit, en hoe nu verder.

Op weg terug naar huis hoorden we dat verschillende stations van de RER C en B gesloten waren. Dat de place de la Concorde blank stond en dat het Louvre en Musée d`Orsay dicht zijn. En het waterpeil van de Seine stijgt nog steeds. Later vandaag (3 juni) wordt de hoogste stand verwacht. Het zijn duistere tijden.

Maartje – 2-6-16

Maartje en Tom Lanoye

Maartje en Tom Lanoye

orry

4 en 8 mei 2016

Beide data hebben voor Nederland en Frankrijk dezelfde betekenis. Herdenking van de doden.

In Orry-la-Ville bevindt zich het Ereveld voor de Nederlandse soldaten die gevallen zijn in Frankrijk. De afgelopen paar jaar hebben Marcel en ik de grote eer gehad om namens de Nederlandse Vereniging voor Parijs e.o. een krans te leggen. Marcel als voorzitter en ik als vice-voorzitter. Het was weer een zeer indrukwekkende ceremonie. Onder stralende mei luchten. Gelukkig was het minder heet als vorig jaar toen verschillende aanwezigen zich niet op de been konden houden oftewel bezweken onder de koperen ploert. Na afloop was er gelegenheid om het glas te heffen. We zijn niet lang gebleven omdat we niet in de avondspits terecht wilden komen. Orry-la-Ville ligt op zo`n 50 km ten noorden van Parijs. En de A1, via de luchthaven Charles-de-Gaulle, vervolgens de A86, slippen tegen vieren al snel vol. 

Thuisgekomen hebben we het pakken van de koffers en auto afgemaakt zodat we donderdagochtend meteen konden vertrekken.

Marcel had al eerder gezegd dat we woensdagavond zouden moeten vertrekken om de grote uittocht van het lange Hemelvaart-weekend te vermijden. En dan ergens overnachten, bijvoorbeeld op een van onze vaste overnachtingsadressen in de Creuse. Maar we waren te laat. De volgende dag was het inderdaad een groot drama op de uitvalswegen. We stonden in een langzaam rijdende file tot even voor Orléans. Daarna was er geen vuiltje aan de lucht. Maar we kwamen pas tegen vijven bij Hans en Siranouche aan ipv om 15.00. Grumpf! Een leer voor een volgende keer? We hebben fijn bijgepraat en zijn de volgende ochtend tegen half twaalf verder naar het zuiden gereden. Marcel had in de ochtend nog een werkinterview.

Onderweg stak een stormachtige wind op: le vent d`autan of le vent des marins. Deze wind waait van de Golfe du Lion via de Toulouse Lauragais vlakte naar de Atlantische kust. En kan windstoten van 100 tot 120 km bereiken. De storm heeft een paar dagen aangehouden.

Op zondag, 8 mei, vond de Franse herdenking plaats. De voorzijde van ons huis kijkt uit over het dorpspleintje met geknotte plataanboompjes en het oorlogsmonument. `s-Morgens vroeg had Marcel al gezien dat er vlaggen werden neergezet bij het monument. Na het ontbijt begon hij met het wegbikken van de tegeltjes achter het fornuis. Het maakte een hels kabaal en dat op een zondagochtend. Ik ben naar de buren gegaan om uit te vinden of het kabaal tot hen doordrong. Dit was gelukkig niet het geval. De buurvrouw maakte me erop attent dat de ceremonie om 11.30 zou beginnen. Het was nu 11.25. We zijn er allebei geweest. Niet in ons zondagskloffie, maar dat viel niet eens op. Dit is tenslotte de Ariège, Catharenland! Na afloop bood de burgemeester een drankje aan in het gemeentehuis. Dit was dé gelegenheid om ons voor te stellen. We hebben met allen gesproken, niet dat men nieuwsgierig was. Hoe kom je erbij….

Maartje

Noord-Zuid Lijn

De titel heeft niets te maken met Amsterdam, waar de vervloekte metrolijn nog steeds niet gereed is.

Het is de lijn van 78 naar 09, Yvelines naar Ariège. We hebben een huis geërfd in Lagarde en hebben grootse plannen om ons daar te gaan vestigen. We waren niet meer terug geweest na 20 november 2015. En hoewel we het huis, uiteraard, vele keren hebben bezocht leek het ons een goed plan om er een langere tijd door te brengen.

Op 22 maart, na de ALV van de NLVP, vertrokken we richting Hans en Siranouche in Ussel, voor een eerste stop.

Het zonnetje scheen en bij aankomst in Lagarde hebben we eerst alle luiken opengegooid. Het daglicht stroomde letterlijk naar binnen. Helaas lag er ook een laag stof. Marcel had de stofaanval voorzien en had wegwerp monddoekjes gekocht.

Het is een schitterend huis, tuin met fruitbomen op het zuiden. En dan het uitzicht op de Pyreneeën. Het daglicht gaf, helaas, ook barsten in de woonkamer en andere oneffenheden weer. Maar ja wat wil je, een oud huis, waar sigaren werden gerookt.

De grootste uitgavepost wordt de aanschaf van een `piano`. Nee, niet het muziekinstrument. De Steinway staat er al. Een piano is een groot fornuis met zes branders en twee ovens. Wij hebben ons oog laten vallen op het model Sully van Lacanche.

(Wordt vervolgd).

IMG_7288 (1)

De tuin met fruitbomen, en de blauwe luiken van het huis op de achtergrond.

 

De Parijse leesmarathon

Na de culturele avond in het Atelier Néerlandais en het koninklijk bezoek, hebben Marcel en ik meegedaan aan de leesmarathon.

De culturele afdeling van de ambassade neemt deel aan de “Salon du Livre de Paris”, die dit jaar plaatsvindt van 16-20 maart. De Nederlandse stand is in de vorm van een vuurtoren, een “Phare du Nord”.

Er wordt gedurende 10-15 minuten voorgelezen uit vertaalde werken van bijvoorbeeld Adriaan van Dis en Hella Haasse, aan groepjes van 4-6 personen. Marcel en ik waren ingeschaald van 18.00 tot 19.00 op 17 maart. Het was erg leuk om te doen. De reacties waren positief en er werd zelfs geapplaudisseerd.

DSCN6242_Fotor